مدیریت و منابع انسانی

طبق معمول هميشه يادداشت جناب آقای دکتر درگی جذاب و برانگيزاننده است. 

 اما در تکميل يادداشت زيبای ايشان چند مورد سندرمی که در سازمانهای موفق به چشم دیده ام و شايد هم در آن کتاب به اشاره شده باشد به عنوان پي نوشت اضافه می کنم. 

اين سندرم عارضه ای مزمن است که طی سالهای اخیر به شدت تشدید شد. 

جایی خواندم که در يکی از کشورها، شخصی که نفوذی دشمن بود، نقش بسیار کلیدی به دست گرفت. ماموریت او اين بود که افراد نالایق را بر سر پستهای کلیدی بگذارد و بدین ترتیب توانست مقدمات سقوط و شکست آن کشور را فراهم کند. 

اين سندرم نيز به عارضه نخبه کشی يا شايسته کشی معروف است. در اغلب سازمانها و شرکتها(به ويژه ايرانی) شايع است. رسم بر اين است که افراد شايسته محکوم به سکوت و گوشه نشينی هستند. اين عارضه را در فرايندهای آموزش، مشاوره و تعامل با شرکتهای بزرگ به فراوانی مشاهده کرده ام. نهايت اين ماجرا بهره وری نزديک به صفر اين افراد در سازمان يا ترک خدمت آنها است. 

ضمنا باور دارم مسئوليت بخش عمده ای از اين آسیبها فقط به عهده رهبران سازمان است.